Allemaal lampjes

Op de een of andere manier lukt het ons niet om de juiste verlichting voor de woonkamer te vinden. We hebben het licht nog niet gezien, zou je kunnen zeggen. Aanbod is er genoeg. Ook in deze winkel staat wat binnen. Exact wat ik tegen de ietwat oudere eigenaar zeg, die naar ons toe komt gestapt. Met zijn handen op de rug. Alsof hij zich op die manier recht wil houden.

“Jazeker”, antwoordt hij. “Allemaal lampjesss”. De ‘s’ duurt wat langer dan normaal. “Kijkt u maar rustig”, zegt hij. Onderweg naar zijn toonbank hoor ik hem opnieuw ‘lampjesss’ zeggen. 

“Hoelang bent u al eigenlijk op zoek?”, vraagt hij ons even later. “Tien jaar? Vergeet het dan maar. Dan moet u gewoon zeggen: kopen, die handel. Anders lukt het nooit.” Terwijl we enkele details over een bepaald type plafondverlichting vragen, herhaalt hij het. “Gewoon zeggen: we doen het. Anders staan jullie hier over tien jaar opnieuw.” 

“Nu is het wel jammer dat u de beurskorting van vorige week gemist hebt”, doet hij nog wat extra aas aan zijn vishaak. “Toch 30 procent. Maar ik kan even naar de vertegenwoordiger bellen. Misschien lukt het, als ik het op datum van vorige week verkoop. De kans is klein, maar je weet nooit.”

Hij heeft werkelijk niemand aan de lijn. Het draagbare telefoontoestel zou speelgoed kunnen zijn. Af en toe laat hij een pauze, om het echt te doen lijken. Hij legt de woorden in de mond van zijn onzichtbare vertegenwoordiger René. Ik zie hem voor me als de cafébaas uit ‘Allo ‘Allo. “Oke, dus als ze vandaag beslissen, dan krijgen ze die korting nog. Nee, dat begrijp ik René. Prima, doe de groeten aan Sandra.”

Niet veel later staan we terug buiten. Zonder lampjes. Het was Sandra wellicht. Die zag ik totaal niet.

________________________

Deze column verscheen eerder op www.internetgazet.be

Related Post

ZeepZeep

Vergissen is menselijk, luidt het gezegde. Het is me zeer bekend. Over mijn bestaan als mens bestaat bijgevolg geen enkele twijfel. Al was het nipt, want ik ben een nakomertje.