Op afstand

“Je weet achteraf nooit hoe je droom begon”, hoorde ik een personage in een film zeggen. Het klopt. Je herinnert je alleen een gedeelte bij het wakker worden. Vervolgens zeg je tegen de persoon die naast je ligt, of tegen jezelf: “Wat een rare droom.”

Zo droomde ik onlangs dat Frank Deboosere naast ons bed stond. Al kon het geen droom zijn, want ik lag amper in bed en was klaarwakker. Toch dacht ik: “Ik droom.” “Hoor jij dat ook?”, zei ik tegen mijn vrouw. “Frank Deboosere is hier.” Ik dacht dat ze ging zeggen: “Vraag eens wat voor weer het morgen wordt, dan weet ik wat aandoen”, maar ze sliep rustig verder.

Ik wist snel wat er scheelde. De tv was aangesprongen. We hebben een nieuwe Digibox, met natuurlijk een aparte afstandsbediening. Als ik de tv uitzet, en niet de Digibox, springt de tv soms terug aan. Ik kan het niet verklaren, maar het gebeurt.

Het is me wat met die afstandsbedieningen. Onze buurvrouw Lisette kan erover meespreken. Naast het kastje van de tv, de Digibox, de tuner, de radio en de thermostaat lag een nieuwe afstandsbediening, maar dat had ze niet gezien. Het lag op de plaats waar normaal dat van de tv lag. Ze drukte blindelings op de aan/uit knop, maar er gebeurde niets. Al meende ze een gezoem te horen. Ze drukte nog een paar keer, maar niets.

Plots ging de bel. Het was overbuurman Jos. “Lisette, ik denk dat je een kortsluiting hebt”, zei hij. “Inderdaad, de tv doet het niet”, antwoordde ze. “En jullie garagepoort blijft maar open en dicht gaan”, zei Jos.

“Oei, daar moet ik Frank naar laten kijken. Merci Jos”. En ze duwde de deur dicht. “Frank, nondedju”, vloekte ze. “Gij met uw automatische garagepoort. Al die stomme kastjes ook.”

Related Post

GeposeerdGeposeerd

“Bij de grote boom of bij het tuinhuisje?” Dat moet de vraag ongeveer geweest zijn, net voor het nemen van de communiefoto na de mis. Ik moest in oktober van