De tennisman

Ik weet niet wie hij is. Zijn naam is me onbekend, maar ik zie hem regelmatig. Misschien zie je hem ook. Al is het ook een figuur waarvan je denkt: ben ik nu de enige die hem ziet? Dat hij enkel in je hoofd zit.

Opvallend aan hem is dat hij altijd een tennisracket bij zich heeft. Soms zit die in zijn rugzak. Het frame steekt dan een beetje boven zijn hoofd uit. Andere keren stuitert hij met een tennisbal op de bespanning van het racket terwijl hij verder stapt. Moeilijk is dat niet, maar het is een gek zicht als er geen tennisveld in de omgeving te bespeuren valt. Ik heb hem een keer al tennisend uit de trein zien stappen. Geef toe, dat is al wat moeilijker.

Het is een dinsdagavond en ik vertrek iets na vijf uur op mijn werk. Er klinkt luide muziek. Aan mijn linkerzijde zie ik iemand met een gettoblaster wandelen. Het lijkt een type radio-cd-cassette-speler te zijn dat al een tijdje uit de markt is. Nu zie ik pas het tennisracket uit de rugzak steken. Het is de tennisspeler. De tennisman. Hij draagt zoals altijd een gekleurde bandana op zijn hoofd. Plus een korte broek. Geen tennisbroek, maar een ander type sportbroek. Meer een voetbalshort.

Hij wandelt naar een bankje en zet de gettoblaster op de grond. Zijn rugzak plaatst hij op het bankje. Het is het bankje waar ik voorbij moet fietsen op weg naar de krantenwinkel.

Uit de gettoblaster komt een deuntje uit de jaren ’80. Ik kan niet meteen zeggen wie of welke band het is, maar het is oud. Zou hij een cd of een cassetje gebruiken?

Bij het binnenkomen van de krantenwinkel valt me meteen de achtergrondmuziek op. Dat doet het anders nooit. Het is hetzelfde deuntje dat uit de gettoblaster van de tennisman kwam. Hij had ook de radio opstaan. Een oldieszender. De mevrouw van de krantenwinkel neuriet mee terwijl ik mijn krant afreken.

Papieren krantenlezers, nog zo’n uitstervend ras. Misschien zeggen ze van mij ook: “Kijk, daar fietst hij weer, de gazettenman.”

Och, zolang ik maar geen gazettenpraat verkoop zeker?

Related Post

Elke dagElke dag

“Ik kom al van Kerkhoven”, zegt Fré terwijl hij zijn fiets parkeert. Zijn lichtgrijze, bijna witte haren komen onder zijn witte fietshelm uit. Het is een donderdag in juni en