Rudi Lavreysen

Over mezelf
Wat kan ik zeggen over mezelf? Mijn naam is Rudi Lavreysen. Maar je mag ook Ruud zeggen. Zolang het maar niet Tommy is, maar dat lees je in het gelijknamige verhaal.

Wat nog? Laat me zeggen dat ik het opgeschreven heb. Bij het lezen van mijn columns en verhalen word je heel wat wijzer over wie ik ben. Hopelijk beleef je er meteen een beetje plezier aan.

Is het dan allemaal uit het leven gegrepen? Ja, toch veel. Niet noodzakelijk uit mijn leven, maar toch alleszins uit het leven van iemand.

Dit zijn enkele woorden van andere schrijvers over mijn werk:

Ik hou van dit soort teksten – geen wereldschokkende gebeurtenissen, maar een heldere, creatieve kijk die glans verlenen aan dingen die doorgaans zomaar aan ons voorbijgaan“, woorden van auteur Tine Mortier over het verhaal Het Kappersritueel.

Ook de opbouw van het stukje zit goed in elkaar: de kijkende mannen worden langzaam onthuld. En als je denkt dat je alles weet, komt er nog een extra laag tevoorschijn: het persoonlijke. Het blijkt dat de eerdere beschrijving een aanloop is naar wat de schrijver zelf meemaakte – hoe hij zelf ging kijken naar de kijkers en door hun blik de wereld zag.” Woorden van auteur Michiel Cox over het zeer korte verhaal Twee kijkers.

Rudi Lavreysen verstaat de kunst van het Carmiggelen. Hij slaagt erin de wereld rondom hem zo treffend en herkenbaar in beeld te brengen, dat je als lezer automatisch deel gaat uitmaken van zijn universum. Je wordt als het ware één met de personages die hij laat opdraven en de situatie die hij schetst. Zonder literaire franjes of een gewichtig taalgebruik, maar op zo’n manier dat je na elke column snakt naar meer van hetzelfde: il faut le faire. Hoed af, Lavreysen.” Woorden van columnist Peter Briers over o.a. Het bankje.


“Door de tekst van Rudi was ik even zelf op bezoek bij zijn moeder. In heel eenvoudige, complexloze zinnen en beelden vat hij de situatie. Geen kunstmatige ademhaling in zijn tekst. Geen franjes noch gedoe.  Ik rook het woonzorgcentrum, hoorde de automatische deur opengaan, zag het televisietoestel spelen…” Woorden van auteur, journalist en radiostem Barbara Rottiers over Het is een soep.


“Net zoals bij Snijders gaat de tekst van Lavreysen over een weinig opzienbarende, maar juist dagelijkse realiteit. Het verhaal is vooral vermakelijk om zijn verregaande herkenbaarheid, die maakt dat de lezer zich vanzelfsprekend in de wereld van de verteller inleeft. Daarbij helpen dus de triviale gegevens: een terrasje, het eerste zonnetje, het min of meer per ongeluk afluisteren van een telefoongesprekje van je buurman. Ook de vele zintuiglijke details doen de lezer in het verhaal onderduiken, temeer waar ze worden uitgetekend met een verregaande, heel erg persoonlijke vergelijking.” Woorden van schrijver en performer Vitalski over De Vallingman.

Jeugdliteratuur
Tuur en de Tutterweg is mijn eerstgeboren prentenboek. Els Vingerhoets bracht Tuur tot leven met prachtige illustraties.

Ondertussen wordt er gewerkt aan broertjes en zusjes voor Tuur.

Naast het schrijven
Naast het schrijven heb ik nog een job, al is het daar ook een kwestie van schrijven: artikels, webteksten, copywriting, social media en meer.

Contact
Een column op maat nodig? Afijn, niet meteen op maat, maar over een bepaald onderwerp? Voor een tijdschrift, een krant of een (online) magazine? Of interesse voor een lezing? Of heb je een andere vraag? Aarzel niet om me te contacteren.